Rigide institutionele logica van overheid draagt ook bij aan eenzaamheid

SOCIALE VRAAGSTUKKEN | In haar strijd tegen de eenzaamheid, roept de overheid ons op er vooral zelf mee aan de slag te gaan. Met dat appèl gaat ze er aan voorbij dat haar soms onbuigzame institutionele logica ook bijdraagt aan eenzaamheid, zegt de Utrechtse hoogleraar Andries Baart.

Enkele maanden na de aanvang van corona werd er aan de bel getrokken bij het buurtteam: Marieke, een jonge, alleenstaande vrouw met twee kinderen, was weer psychotisch aan het worden. Het was haar geleerd: niet laten oplopen, bijtijds hulp vragen. En nu draaide ze door, zag wat er niet was, verwaarloosde haar zoontjes en ging niet meer naar bed. Maar het buurtteam bezocht haar niet: te gevaarlijk met die snotneuzen in dat benauwde huisje.

Het is een van de vele voorbeelden: je eenzaam voelen doordat je in je nood verlaten wordt. Marieke viel korte tijd later ten prooi aan een diepe psychose, werd gedwongen opgenomen en haar zoontjes in pleeggezinnen ondergebracht. Ze had de gerechtvaardigde verwachting dat helpers je helpen als je hulp nodig hebt, maar dat bleek te optimistisch.