Discriminatie en uitsluiting doorbreek je niet met wetten, maar met mensen

Het gif van institutionele discriminatie en systematische uitsluiting is de hardnekkigheid ervan. Dat speelt sterk op de arbeidsmarkt. Wat daar nodig is zijn niet meer regels. Een oproep aan bedrijfseigenaren, leidinggevenden, HR-managers, professionals, ondernemingsraden en collega’s.

SOCIALE VRAAGSTUKKEN | Een interessant gegeven is dat we vele wetten en regelingen hebben die de discriminatie op de arbeidsmarkt moeten tegengaan. Neem de Participatiewet, de bijbehorende banenafspraak van werkgevers en werknemers en de Quotumwet. Allemaal regelingen ter bestrijding van de structurele achterstelling op de arbeidsmarkt van (onder meer) mensen met een beperking. Zo zijn er ook regelingen tegen discriminatie en achterstelling van vrouwen, mensen met een migratieachtergrond en anderen.

Helaas, zonder noemenswaardig resultaat. Of beter gezegd, en daar zit ‘m de kneep, vaak met een tegengesteld resultaat. In de afgelopen jaren deden diverse onderzoekers onderzoek naar de effecten van de regelingen om de arbeidsdeelname van onder meer jongeren met een beperking te bevorderen. Het is een van de meest vergaande regelingen met een doelstelling om op korte termijn 125.000 banen voor deze doelgroep te realiseren. Maar de resultaten blijven – wederom – ver achter bij de verwachtingen, zo concludeert het SCP in haar eindevaluatie van november vorig jaar.