Noodzakelijke joden

DE GROENE AMSTERDAMMER | Deze maand presenteerde de Europese Commissie ‘de allereerste EU-strategie ter bestrijding van antisemitisme en ter bevordering van het joodse leven’. Het is een programma dat bol staat van de goede bedoelingen en dat mag ook wel want het is er in de afgelopen tijd niet beter op geworden. Alles wat ooit tot het klassieke antisemitisme werd gerekend – de jood als kwalijke macht achter de macht, als kosmopoliet zonder loyaliteit, als vergiftiger van bronnen, als antichrist en kapitalist – is in een nauwelijks ander jasje weer volop aanwezig en behalve lippendienst aan Europese, humanistische en democratische waarden wordt er weinig aan gedaan. Joodse begraafplaatsen en gebouwen worden sinds 1945 stelselmatig beklad, wie zo onverstandig is om zijn kinderen naar een joodse school te sturen ziet ze daar achter gewapende bewaking de klas in verdwijnen en er is geen synagoge zonder eigen veiligheidsfunctionarissen. Dat gaat zo al vele, vele, tientallen jaren lang. Misschien dat ik er daarom ook even van opkeek dat de Europese Commissie deze maand haar ‘allereerste’ strategie publiceerde. De allereerste? Nu in Hongarije het antisemitisme door de staat wordt gesanctioneerd? (Ik aarzel om het woord ‘aangemoedigd’ te gebruiken.) De allereerste? Terwijl antisemitische spreekkoren op voetbaltribunes eerder regel dan uitzondering zijn en steeds worden afgedaan met:‘ze bedoelen het niet zo’? De allereerste? Terwijl in kerken en moskeeën met de regelmaat van de klok antisemitische teksten klinken, terwijl in de Tweede Kamer de shoah wordt gebagatelliseerd en een Kamerlid tegen joodse organisaties zegt: ‘de oorlog is niet van jullie’?