nieuws artikel
Migratie en ontwikkelingssamenwerking: een gedwongen huwelijk?
VICE VERSA | In 2000 publiceerde de Wereldbank een befaamd onderzoek, waarin werd gesteld dat de financiële bijdrage van migranten aan armoedebestrijding groter was dan alle totale officiële ontwikkelingshulp bij elkaar. Opeens waren migranten in de mode en werden ze gezien als een veelbelovende manier om bottom-up ontwikkeling te stimuleren. Maar is de koppeling van migratie en ontwikkeling wel zo effectief? Hein de Haas van het International Migration Institute plaatst vraagtekens bij het stimuleringsbeleid van de Nederlandse overheid tijdens een expertmeeting in Utrecht op 17 mei.
Het debat over migratie en ontwikkeling is niet nieuw: al in de tijd van de gastarbeiders werd er druk gepraat over een win-winsituatie van migranten die in Nederland komen werken en tegelijkertijd geld terugsturen naar het land van herkomst, zodat mensen zich daar ook kunnen ontwikkelen. Totdat Jan Pronk, in zijn eerste periode als minister, een studie liet uitvoeren naar de effecten van migratie op het thuisland. Conclusie: er was geen directe oorzaak-gevolgrelatie. In de jaren ’70, ’80 en ’90 werd er dan ook vaak negatief gesproken over migratie uit ontwikkelingslanden: die zou een brain drain veroorzaken. Pas rond 2000 kwam er weer een omslag en werden remittances herontdekt als ‘rivers of gold’.